Artikel pagina

Het is feest te Vlierbeek

Josip Viskovic (v. Josip), die naam klinkt jullie ongetwijfeld als muziek in de oren. Senior van de Fanfare in 2001-2002, Senior Seniorum in 2002-2003 zijn al twee indrukwekkende titels op zijn palmares. Daarbovenop is hij de laatste fanfarecommilito die het heeft geschopt tot Senior Seniorum. In zijn hoedanigheid als SS heeft hij een eeuwenoude traditie – en ik overdrijf niet als ik die term gebruik – in ere hersteld. De Vlierbeekfeesten, ontstaan in 1904, waren vanaf hun onstaan onmiddellijk een hoogdag van het Leuvense studentenleven. Na WOI, werd de fanfare onmiddellijk een vast deel van de traditie van het hele Vlierbeekgebeuren. We begeleidden de stoet tot aan de abdij van Vlierbeek, waar dan heel wat volksspelen plaatsvonden, waarna ook de nieuwe Senior Seniorum werd aangesteld. Dit gebeuren bleef zeer groots tot in de woelige 60’s. Door het verdwijnen van het KVHV als koepel van het Leuvensstudenten Leuven, en de grote afname van het studenten bij regionale clubs, verdwenen de feesten steeds meer op de achtergrond. En in de schaduw van Leuven Vlaams verdwenen ze volledig.

In 2003 zagen ze onder deze man zijn bewind, terug het levenslicht. De folklore werd hersteld, de fanfare werd, zoals het hoort, terug gemobiliseerd om iedereen in een goede sfeer in Vlierbeek af te zetten. Er werd een huifkar ingezet om de tocht voor hen wat minder zwaar te maken en zo konden ze ook al eens wat gemakkelijker pintje achterover drukken, maar dat scheen – en schijnt – zoals steeds bijzaak te zijn. Maar genoeg over de geschiedenis, het resultaat telt.

Het het resultaat hebben wij op deze dag mogen meemaken. Met een kleine
honderd man vertrokken we vanaf het stadhuis richting station en vervolgden we via Kessel-lo onze weg naar de abdij. Het weer zat die dag misschien niet zo mee, maar dat mocht de pret niet bederven. In de talrijke volksspelen namen alle clubs het tegen elkaar op. Sjoelbakken, touwtrekken, muntwerpen, steekspel te fiets, vogelpik, voetbal waren de spelen van de partij. De uiteindelijke winnaar ontvangt dinsdag 5 mei een gratis vat in café den Boule.

Intussen werd er flink verbroederd onder de clubs en uiteindelijk werd avond – zoals gewoonlijk – afgesloten met een heuse cantus. Het gerstenat werd vrolijk naar binnen gehesen en de kelen werden shor gezongen. Hierna droop de gehele bende gestaag, maar daarom niet minder vrolijk terug af naar het centrum van Leuven om daar vroegtijdig zijn nest op te zoeken. Toch waren er nog genoeg mensen wiens lichaam nog schreeuwde om wat alcohol. De Fanfare werd uitvoerig bedankt om het verzorgen van de sfeer. Het doet deugd aan mijn studentikoze hartje om te zien om zo een traditie, heringericht door een fanfarien nog zo doorleeft binnen het SK. De fanfare maakt er na 100 jaar nog steeds een wezenlijk deel uit en dus kruipt ondergetekende voldaan, maar met een ongelooflijke glimlach op zijn gezicht onder de dekens.

Dixi

2015-04-29

2